بازیابی از لحاظ زمان و فضا فرایندی نسبتا همگن است. هنگامی که این فرایند در مقیاس بزرگ‌تر از اندازه سلول یا دانه فرعی بررسی شود، مشخص می شود که بخش‌های عمده‌ای از سطح نمونه به صورت مشابه با یکدیگر در حال تغییر هستند.

بازیابی به صورت تدریجی با زمان پیشرفت می‌کند و آغاز و پایان مشخصی برای این فرایند وجود ندارد در مقابل، تبلور مجدد شامل تشکیل دانه‌های جدید عاری از کرنش، در بخش‌های معینی از نمونه رخ می‌دهد و رشد متعاقب این دانه‌ها منجر به مصرف شدن ریزساختار تغییر شکل یافته یا بازیابی شده می‌شود. ریزساختار تغییر شکل یافته را می توان به دو منطقه تبلپر مجدد شده و تبلور مجدد نشده تقسیم کرد و کسر تبلور مجدد شده با پیشرفت دگرگونی از صفر به یک افزایش می یابد. در واقع همان پدیده آنیل ناپیوسته است.

تبلور مجدد ریزساختار تغییر شکل یافته معمولا تبلور مجدد اولیه نامیده می‌شود تا از فرایند رشد غیر عادی دانه که در ماده کاملا تبلور مجدد شده روی می‌دهد و گاهی اوقات تبلور مجدد ثانویه نامیده می‌شود قابل تشخیص باشد.معمولا منظور از عبارت تبلور مجدد ،تبلور مجدد اولیه است.

برای سهولت کار می‌توان تبلور مجدد اولیه را به دو مرحله تقسیم کرد: جوانه‌زنی که همان ظاهر شدن دانه‌های جدید در ریزساختار است و رشد این دانه‌های جدید که جایگزین ماده تغییر شکل یافته می‌شود. اگر چه این دو پدیده جوانه‌زنی و رشد به صورت متوالی برای هر دانه خاصی اتفاق می‌افتد اما هم جوانه‌زنی و هم رشد در هر زمان درتمام قسمت‌های نمونه در حال انجام هستند بنابراین سینتیک تبلور مجدد شبیه دگرگونی فازی است که توسط جوانه زنی و رشد اتفاق می‌افتد. به هنگام بررسی منشا تبلور مجدد، عبارت جوانه‌زنی که به صورت معمول استفاده می‌شود، چندان مناسب نیست، زیرا جوانه‌زنی در حالت ترمودینامیکی کلاسیک اتفاق نمی‌افتد. توضیح دقیق‌تر این فرایند را می‌توان آغاز نامید. اکر چه برای سهولت از اصطلاح جوانه‌زنی استفاده خواهیم کرد.

پیشرفت فرایند تبلور مجدد با زمان در حین آنیل هم‌دما، به شکل نموداری از کسر حجمی ماده تبلور مجدد شده در تابعی از لگاریتم زمان نشان داده می‌شود.که به صورتs شکل است. زمان نهفتگی قبل از وقوع تبلور مجدد را نشان می‌دهد. سپس نرخ تبلور مجدد افزایش می‌یابد، خطی می‌شود و در نهایت کاهش می‌یابد.

منبع:

کتاب بازیابی و تبلور مجدد هامفریز